Wol verven

Sokken, mutsen, sjaals, omslagdoek. Ik heb mijn meeste breisels min of meer succesvol afgerond.
De breiwol raakte echter op, dus ging ik koortsachtig op zoek naar meer.

Oei, ik was even vergeten hoe hartstikke duur dat is!  Dat wil zeggen, als je echte wol wilt. Bij Zeeman ligt het acryl huizenhoog opgestapeld, maar voor een echte wolvrouw voldoet dat natuurlijk niet.
Gelukkig had ik bij een groothandel al snel naturel wolstrengen te pakken, tegen een redelijke prijs.

Maar naturel is maar naturel en ik hou van kleur, dus ging ik een paar middagjes verven met vriendinnen.
Wol verven met natuurlijke grondstoffen is, in tegenstelling tot je haar verven, erg leuk om te doen.
De eerste keer was ik in de weer bij vriendin Jannetje, van Viltwerkplaats Gieten. Ik kwam thuis zonder foto's, maar met een mand vol moois:

Berkenblad (gebeitst met rabarber) geeft het geel. Blauw is van indigo, groen door de combinatie.

Een volgende verfdag was ik bij Ineke, van Wol'ndraad, voor een workshop natuurlijk verven. Dit keer met camera om het voor jullie vast te leggen. Letten jullie even op?

Basisregel: natuurlijk verven begint altijd met thee en chocola, da's logisch.
Daarna verfden we wolstrengen met boerenwormkruid voor de kleur geel: voor de kleur op zich, maar ook om het later te kunnen mengen met rood en blauw.
Gedroogd boerenwormkruid is minder sterk dan verse, hebben we weer geleerd.

wol eerst weken in water...

...dan in bad met boerenwormkruid (in een zakje!)

waarempel, het is geel

Niet alle planten geven kleur en niet alle kleur is blijvend, dus denk niet dat je er met alleen mijn blogje wel uitkomt. Dit is serious business!

Volgende stap, de kleur rood. Het werd steeds spannender, want hier gebruikten we fijngestampte luizenlijkjes voor. Voor de kenners: cochenille.
Ik ging nog even de discussie aan of deze prachtige kleur rood al die duizenden leventjes wel waard was, maar ik geloof niet dat de wereld al rijp is voor die gedachte. Dus ik deed water bij de wijn en cochenille bij de wol.

met aluin als beits wordt het...

...paars

met wijnsteenzuur als beits wordt het...

...heel erg rood!

Net nu jullie het verhaal natuurlijk een beetje saai gaan vinden  (niet iedereen raakt opgewonden van wol, dat snap ik ook wel)  komt het spannendste: de indigo.
Het gebruik van indigo bestaat al meer dan 3000 jaar, het is de enige plant die diepblauw verft, komt o.a. uit India en vele mensen hebben er oorlog om gevoerd.
Hier dus geen luisjes maar echte mensen die hun levens hebben geofferd.

er gaan nog wat hulpmiddeltjes bij, héél voorzichtig

Het mooiste moment: als de streng wol uit het indigobad komt is het groen, door het contact met zuurstof wordt het, voor je ogen, blauw.
Uit één pan kan je meerdere kleurbaden gebruiken, ze worden dan steeds lichter. Zo krijg je prachtig verlopende tinten blauw.

Natuurlijk verf je wat van de rode en gele strengen over met indigo. Zo krijg je resp. paars en groen.

rood, roze, paars, blauw

blauw, groen, geel

En zo eindigde deze natte herfstdag met een prachtige regenboog:

Bed and Breakfast in Zweden

Ik heb een zwak voor Zweden, dat weten jullie.
Afgelopen week was ik er weer eens, op bezoek bij mijn broer en schoonzus in het kleine dorp Revsund, in de provincie Jämtland. 
Ze hebben daar een Bed and Breakfast in een oude pastorie, een soort Villa Kakelbont: Revsunds Prästgård.
Kom, ik geef jullie een rondleiding.

We komen aan: de voorkant van het huis

We gaan naar binnen: de hal

De elandkop: die kennen we ergens van

Hang je jas op...

...en doe je schoenen uit.

In Scandinavische landen is het gebruikelijk om je schoenen direct bij de voordeur uit te doen. Nederlanders vinden dat soms een beetje vreemd. Zweden vinden het vreemd dat mensen in een land waar zoveel honden zijn, met hun schoenen aan over het witte tapijt banjeren.

Speciaal voor de gasten staat er een kist vol sloffen in de hal.

Eén van de kamers, uitzicht op het meer. Zie je het visje?

Ben je een koukleum, net als ik? Geen nood, in de badkamer hangen kruiken voor de gasten.
Kruiken met een jasje.

We kijken verder. Kom, niet treuzelen.

In de zitkamer, bij de bank, is er tijd om te haken.

Geïnspireerd door alle vriendinnen die begonnen zijn aan de bloemetjes van Arne en Carlos ben ik in Zweden ook weer aan het haken geslagen. Ik kan alleen niet zo met patronen omgaan (dat is wel vaker gebleken) en dus eindig ik met een stapel totaal verschillende, verwarde bloemetjes.
Geeft niets, er groeit vast wel weer iets moois uit.

Op de veranda, achter het huis.

Ontbijten! Altijd al een prettige bezigheid, maar hier helemaal: eitjes van eigen kippen, heerlijk brood van de lokale bakkersvrouw, jam van zelfgeplukte bessen.

Trouwens, ik ben dol op het Zweedse knackebrod. Eigenlijk vooral op de verpakkingen, beetje retro...

Kom, we gaan weer naar buiten, even kijken of de kippen in de buurt zijn. Kunnen we eieren zoeken.

Zijkant van het huis.

Daar zijn er een paar

Hier de kuikentjes, gisteren nog uit het ei gekomen.

Nu lopen we naar de moestuin, aan de achterkant van het huis. De tuin loopt hier af naar het meer, dus is het een schuine moestuin.

Sla, wortels, bieten, aardappelen en geen slak te zien.

Over het hek aan de andere zijkant kijk je naar de kerk.

Vandaag gaan we bessen plukken in de bossen aan de overkant van het meer. We pakken dus het bootje dat op ons wacht bij de steiger. 
Jij roeit. 

Kijk, daar ligt ook onze vriend Knøt met zijn vrienden, in de zon.

Zon en geen wind, een perfecte dag om te picknicken.

De bossen aan de overkant: mossen en bessen

De Zweden raken erg opgewonden als het plukseizoen begint. Families gaan dan massaal met emmertjes het bos in om paddestoelen of bessen te plukken. Wij ook, maar op de een of andere manier raakt mijn bosbessenemmertje niet vol.
Hier onze oogst vossebessen (lingonbessen). Daar maakt schoonzus lekkere jam en siroop van:

Vossebessen

Wat doe je nog meer in Zweden? Rondrijden op zoek naar een Loppis natuurlijk!
Een Loppis is een kringloopwinkel, vaak gerund door particulieren en dan ook nog vooral in de zomer. We vonden een heel erg leuke, in een traditioneel huisje:

Er hangen wat typisch Zweedse voddenkleedjes over de veranda.

Zie je die lichtblauwe kopjes in het midden? Verkocht.

De rest van het verblijf was vooral gevuld met een prettige mengeling van kletsen, koken en eten. 
Ik denk dat ik maar ga emigreren. 
Alleen voor de zomers.

Onze Wereld

Sorry lieve lezers, dit wordt een Filosofisch Bericht.
Je mag hem natuurlijk overslaan, maar je mag me ook aanvullen. Of corrigeren, vooruit, ik zal niet kinderachtig zijn.
Waarover wil ik nu graag met jullie van gedachten wisselen?
Nou dit:

We leven in spannende tijden, de manier waarop wij met elkaar leven en communiceren verandert razendsnel.
Wij doen dat samen, wereldwijd, met onze blogwereld en de social media. Misschien is het nog niet overal doorgedrongen ("Pinterest, wat is Pinterest?"), maar hier op het internet gebeurt het.

ketting van viltrollen, Eexterhout

Modes ontstaan, groepen, trends en initiatieven worden geboren. Rages komen en gaan wereldwijd (cupcakes werden popcakes en nu wil iedereen opeens macarons).

macarons, duidelijk recept hier

Ideeën en inspiratie gaan sneller dan het licht en vormen samen het beeld van onze wereld.
Modeontwerpers en interieurstylisten halen hun inspiratie uit al die ongelooflijk creatieve en originele blogs, youtube-filmpjes en Pinterest boards.

bloemenkleed van Marijke, gehaakt

deken van Hanny, gesponnen, gebreid

Ik filosofeer nog even door, vandaag ben ik alleen creatief met de geest, dat mag ook wel eens.
Denk maar mee en corrigeer me waar nodig.

         ketting van wolschijfjes, Eexterhout     

bloemen van vilt en dekens, Eexterhout

Dankzij het internet en de Wiki-golf delen we dus steeds meer met elkaar. Denk aan al die mensen die elkaar op het internet opzoeken, volgen, steunen en inspireren. Wereldwijd stroomt kennis en informatie heen en weer.

wolprojecten van Jannetje (Viltwerkplaats Gieten)

Waar vroeger informatie de macht bepaalde (de autoriteit van de dokter) kan nu iedereen die kan lezen en over internet beschikt die informatie krijgen. En informatie geven.

viltkraag van Hindre

Dat is leuk, want opeens is de mensheid samen één denkend organisme, één groot brein waar wij allemaal ons pixeltje (om een passende term te gebruiken) aan bijdragen. Als individu hoeven we niet alles te begrijpen, maar samen overstijgen we de tekortkomingen van de enkeling.
We versterken elkaar en bouwen verder op elkaars ideeen.

trui van Marianne, gesponnen, gebreid

omslagdoek van Agnes, plantaardig geverfd, gesponnen, gebreid

Ik schiet nog even door.
Door deze samenwerking en kennisoverdracht komen we eindelijk op een punt waar de globalisering al tientallen jaren naar toedrijft: we ontmoeten de wereld op het internet, de wereld wordt ons vertrouwd want we communiceren ermee, we raken erbij betrokken, het krijgt een gezicht.
En iets wat een gezicht heeft gekregen en vertrouwd is roept minder angst op en minder angst betekent meer tolerantie en - hoe snel ga ik nu? - minder ruzie en minder oorlogen.  Hoera!

Zo, dat is maar weer gezegd.

kleed van Jet, geverfd, gesponnen, gebreid