Ans en Aagje

Het is binnenkort Valentijnsdag en ik zie de chocolaterie-meneer en de bloemenwinkel-mevrouw al opgewonden hun etalages aanpassen. We zijn massaal gestrikt door dit Amerikaanse commerciële feest.
Persoonlijk heb ik er niet zoveel mee. Ik ben al een aantal jaar getrouwd met mijn leuke Houtman en aan geheime minnaars doe ik niet (moet ik weer mijn buik gaan inhouden, geen denken aan).

Ik krijg wel eens een bloemetje van Houtman...

...en hij maakt ook wel eens een hart voor me.

Van oorsprong heeft Valentijn trouwens weinig met heimelijke geliefden te maken: een langvergeten Romeinse heilige die op een nare manier aan zijn eind is gekomen (zoals wel meer heiligen).
Een goede reden lijkt me, om hier en nu een andere betekenis te geven aan die Valentijndsdag.

Ik wil voorstellen om er een Aandachtsdag van te maken. Aandacht voor lieve mensen die in deze moderne tijden soms wat vergeten worden, omdat wij nu eenmaal massaal met beeldschermpjes zijn gaan communiceren.
Dan denk ik vooral aan oudere tantes of opa's, die het gezellige plofgeluid nog kennen van een brief die door de brievenbus valt.
Als wij nou eens allemaal op deze dag een kaart of brief sturen naar iemand die daar gelukkig van wordt!

Daarom wil ik jullie mijn lieve vriendinnen Ans en Aagje introduceren. Beleefdheid verbiedt me te zeggen hoe oud ze zijn, maar ze zijn een aantal decennia verder dan ik.
Aagje vindt haar nieuwe mobiele telefoon al behoorlijk intimiderend. Ans daarentegen is meer verkleefd met haar Ipad, dan mijn puberzoon met zijn laptop. Dat zegt wat.
Ans is mijn allertrouwste volger. Na plaatsing van een blogbericht wordt dat ogenblikkelijk enthousiast met me besproken. Per telefoon, dat nou weer wel...

Goed, om een lang verhaal kort te houden, Ans en Aagje zijn mij zeer dierbaar en ik wil deze Valentijnsdag dus aan hen opdragen. Ik ga ze een ouderwetse brief sturen, met daarbij uiteraard een klein presentje.
Ans, jij mag dus nog niet verder lezen.

Het lijkt me leuk om bij de brief voor Aagje een setje katoenen zakdoekjes te doen (zonder zakdoekjes gaat haar generatie de deur niet uit) en voor Ans een lief geurzakje met lavendelbloemetjes erin (voor in de linnenkast, wie heeft die nou nog).
Omdat we net hebben afgesproken dat het bij onze Valentijnsdag over aandacht gaat, versier ik beide kadootjes met een monogram (ik heb ze er niet op uitgezocht, maar het komt nu toch wel goed uit dat ze allebei een A als eerste letter hebben).

Stukjes knutselfoam, schaar, lijm, blokje hout en wat textielverf. Meer hebben we niet nodig voor een mooie stempel.

Ik knip een A uit het foam en bovendien, als extra versiering, een mini-vogeltje (omdat ze daar allebei van houden). Dat vogeltje kan dan in een andere kleur worden gestempeld.

Stukje karton achter de stof leggen, met een kwast de verf dun op de stempel smeren en stempelen maar.

Ik gebruikte een stuk wit katoen, één van de restanten van de overhemden die hier verknipt werden.

Natuurlijk wordt de stempel ook op het briefpapier gebruikt.

Klaar. Brieven schrijven en op de post doen.

Tenslotte: dit lange blogbericht is natuurlijk niets minder dan een brief met aandacht voor jullie allemaal.
Happy Valentine!

Je kan onze Samenspinsels Valentijnsaftelling volgen door op de hartjes hieronder te klikken!

Stempelen

Na een aantal mislukte pogingen om met gummetjes, aardappelen, potloodkontjes en kurken stempels te maken heb ik besloten het maar toe te geven: ik ben niet in de wieg gelegd voor werk op microscopisch niveau. Tenzij het kwantummechanica is.
Bovendien heb ik onderhand een aardige voorraad stempels opgebouwd van grootheden als LittleZ en Creacuties, dus waarom zou ik mezelf nog tergen met dingen waar een mens geduld voor moet hebben.

Wat ik wel heel leuk vind is het bestempelen van stoffen!
Ik wilde al een poos van een oud wit laken iets moois maken, zoals een kussensloop, een waszak of, wie weet, misschien zelfs wel een rokje!
Alleen dus geen gepriegel meer, hop, we doen het nu gewoon groot en stoer.

Als je met een Houtman getrouwd bent ligt het huis (dat wil zeggen, zijn werkplaats) vol met mooie stukjes hout. Die werden de basis. En als moeder van twee creatieve kinderen was er ook nog volop knutselfoam (je kent het wel, die platte stukjes schuimplastic in allerlei kleurtjes).
Met die twee onder de arm toog ik naar vriendin Erna, die altijd in is voor een creatief middagje.

Eerst de stempels maken:  van het knutselfoam knipten we verschillende vormen. Die werden vervolgens (met hobbylijm) op de houtblokjes geplakt. Dat laat je een uurtje drogen.

Tijdens het drogen drink je thee met chocola. Belangrijk detail.

Als ze droog zijn (het beste is natuurlijk om ze een nachtje te laten liggen, maar goed, ik heb het al over mijn ongeduld gehad...) verf je er met een kwast textielverf op (in mijn geval van het merk Permaset Aqua, dus op waterbasis) en vervolgens kan de pret beginnen.

Na een middag stempelen was dit het resultaat.

De eerste zakjes hangen nu in onze badkamer. Met allerlei frutsels erin die wij vrouwen in een badkamer onder handbereik willen hebben.

Op de bank buiten, in het kostbare (want zo lang ontbeerde) lentezonnetje, ligt het eerste kussen.
Het kussen en het rode zakje heb ik eerst met Dylon nog een verfbad gegeven, je kan tenslotte nooit genoeg kleur hebben.

Nou nog dat rokje.

Kerstknutsels

Het is natuurlijk niet voor niets dat we van december lang geleden een feestmaand hebben gemaakt.
Of je nu de geboorte van Christus herdenkt of gewoon de Zonnewende wilt vieren met een midwinterfeest, feit is dat we in deze donkerste tijd van het jaar (voor ons op het noordelijk halfrond dan, he?) wel wat feestjes kunnen gebruiken.
Dus steken we massaal kaarsen en kachels aan en zijn we druk om het binnenshuis gezellig te maken, want daar zitten we voorlopig nog wel even.
Komt goed uit, ik hou van kaarsen, kachels en samen knutselen voor Kerst.

Kerstkaarten maken we traditioneel zelf, ik vind het ook leuk om die te krijgen.
Of mooie ouderwetse kaarten! Die bewaar ik dan zorgvuldig om ze in volgende jaren weer te kunnen neerzetten:

zojuist binnengekomen, hoera!

Dit jaar maakte ik een stempel voor een mooie, bijpassende envelop:

op een Hema-gummetje

Ik weet niet wat het is, maar dit jaar zit mijn hoofd vol vogels. Misschien de Kerstgedachte?
Met restjes vilt en dekens maakte ik deze Kerstvogels. Die komen nog ergens in een tak te hangen.

ik tekende eerst een malletje voor romp en vleugels

de versiering zit natuurlijk aan twee kanten

Bij een vriendin probeerde ik het aloude linoleumsnijden weer eens uit. Ik gebruikte mijn stempelgutsjes om deze vogel in een boom te maken (laten we zeggen dat het een lijster is).

Kan ook nog als Kerstkaart rond. Maar alleen voor familie, jongens, ik blijf niet afdrukken...

op papier

Grappig dat soms de mooiste resultaten ontstaan zonder vooropgezet plan:

Op stof, door de inktvlekken is er opeens een heel winters sprookjesbos als achtergrond!

 En jullie, maken jullie ook iets voor Kerst?

Sinterklaas

Weinig dingen zo Hollands als Sinterklaas en Koninginnedag.
En weinig dingen die buitenlanders meer verbazen over ons dan deze twee feesten.
Die rare Hollanders, die overal vertellen hoe je met nivelleren , compromissen (het poldermodel) en vooral niet je kop boven het maaiveld uitsteken de wereld zou moeten regeren, die gaan opeens helemaal uit hun dak!
Van top tot teen in het oranje, massaal de straat op om te dansen, muziek te maken en rotzooi te (ver)kopen.

Koninginnedagarmband

Of ze verkleden zich in kleurige pyjamapakken en schilderen hun gezichten zwart. En strooien dan snoep op straat waarbij het de bedoeling is dat andere Hollanders dat weer bij elkaar graaien.
Leg dat maar eens uit aan een Japanner.

Intocht Sinterklaas in Roermond

Hoe dan ook, ik ben dus een Hollander en DOL op Sinterklaas. Kom niet voor 6 december met Kerst aan, want ik sta niet voor mezelf in!
Sinterklaas is hier in huis het belangrijkste feest van het jaar (nauw gevolgd door Kerstmis trouwens).
Maanden van tevoren beginnen ze al, de toespelingen over mogelijke kadootjes. Onnadenkende uitspraken kunnen dan leiden tot wéér een opbergsysteem voor plastic zakjes, of nog een dierenagenda.

We hebben een afspraak in dit huis: je spaart (zak)geld gedurende het jaar om leuke kadootjes te kunnen kopen voor Sinterklaas. Als dat niet lukt (en eigenlijk lukt dat nooit) dan maak je ze zelf, uiteraard met liefde en aandacht.
Dat laatste is geen straf, eigenlijk zelfs het leukst, want deze afgelopen weken waren gevuld van wol, hout, naaimachines en stofscharen.
Geheimzinnig geschuifel achter dichte deuren.

Warmwaterkruikhoes-poes voor Schoonzus

Achterkant met flap en gevilte staart

Voor de oplettende lezer

Traditie wil dat we voor ieder lid van het gezin, plus een oma en een favoriete oom en tante, een kadootje hebben.

Apple Laptophoes voor Broer, vilt

Met opgenaaid zakje voor snoertjes

Bij ieder kado hoort een zeer uitgebreid gedicht. In die gedichten worden alle familie-frustraties van het afgelopen jaar op een (meestal) aangename manier verwerkt. Daarna hebben we het er niet meer over.
Het geheel wordt verpakt in het allermooiste pakpapier (zelfversierd) waarbij er voor één keer niet op een boom meer of minder wordt gekeken.

Versieren met fantastische stempels van o.a. LittleZ en Creacuties

Boomstempels van Creacuties

Er zijn altijd weer kadootjes bij waar je het hele huis (en schuur) voor moet afzoeken, meestal aan de hand van een touwtje dat je moet volgen.
Daarbij doen wij ieder jaar weer of het ons totaal verrast.
Natuurlijk hebben we ook de fopkadootjes nog die rond en rond gaan en waarbij er iedere keer na het uitpakken weer een andere naam op blijkt te staan.
Maar uiteindelijk is iedereen blij. Met datgene wat gekregen is, maar ook met datgene wat voor de ander gemaakt en in blijdschap ontvangen is.

Kijk, lieve Russen, Amerikanen en Japanners, daar gaat het eigenlijk om bij onze Hollandse feesten: de rest van het jaar zijn we rustig en gematigd, maar op deze dagen laten we ons compleet door onze creativiteit leiden.
En dat, daar ben ik van overtuigd, herkennen jullie allemaal.